Verslagje #edushock onderwijzigersmeeting

Gisterenavond zijn we met een tiental 'Edushockers' voor de tweede keer samengekomen voor een onderwijzigersmeeting. Ik vond het een zeer geslaagde avond.

Bedoeling was verder bouwen op alle ideeën en energieën die de vorige keer in Zwijndrecht opgeborreld waren. Vooral de essentie er uit proberen halen, en die te vertalen naar een missie, visie. Met eventueel enkele concrete acties. Ik blijf wel een dubbel gevoel hebben bij dit vinden, bepalen van missie, visie en dergelijke. Is dat nu 2D-denken of niet? Het is belangrijk dat we in dezelfde richting kijken, en een visie hebben, maar kunnen we bepalen waar we gaan uitkomen als we niet weten hoe het er binnen 10 jaar zal uitzien?

Meno's paradox: "And how will you inquire into a thing when you are ignorant of what it is? Even if you happen to bump right into it, how will you know it is the thing you didn't know?".

We kunnen inderdaad niet volledig inschatten waar we gaan uitkomen, daardoor gaan we ook niet alles kunnen definiëren, oplijsten, vertalen naar strategische doelen, operationele doelen ... Maar hey, what the heck ... Zoals Katrien het verwoordde "Eindelijk besef ik ten volle waarom ik zo graag in het onderwijs sta". En dat hoeft geen extra uitleg!

Ik ben zeer "content" met de uiteindelijke slagzin:

Op naar de volgende meeting!

Bedankt Dominique, Dirk, Georges, Lieven, Bernard, Katrien, Martine, Vanessa, Reinhilde, Heidi en vele anderen