Wat is Creatieve Wisselwerking? Een CrOP in de keel…

De organisatie waar ik in werk heeft al jaren een ‘onzichtbare’ drijvende kracht die alle collega’s verbindt en voortstuwt. Een kracht die energie geeft in plaats van neemt. Er zijn mensen die een meer katalyserende rol spelen, dat is waar.  Maar iedereen geniet in mindere of in meerdere mate mee van het transformerende proces. Bovendien mag elk zijn eigenheid bewaren, en dat is maar goed ook. “Iedereen is wie hij is …” om de woorden van mijn departementshoofd te gebruiken.

Vorige jaren sprak ik steeds van #synergie en #flow. Onder meer geïnspireerd door “Leren van binnenuit” (Korthagen en Lagerwerf) en Csikszentmihalyi bekwaamden we ons in #kernreflectie. Dankzij @johanroels kwam ik dit schooljaar Creatieve Wisselwerking tegen. En dit proces benoemt exact wat er in onze organisatie gebeurt. Maar wat is dat nu eigenlijk ‘Creatieve Wisselwerking’? Het klinkt eenvoudig, het is eenvoudig. Het is mooi maar tegelijkertijd zeer moeilijk in zijn eenvoud.

Creatieve Wisselwerking werd voor het eerst zo benoemd door Henry Nelson Wieman. Het is universeel. Als ik Krishnamurti lees, (h)erken ik er dezelfde kern in. Als ik Korthagen lees ook. Hetzelfde voor fluidism, synergie, #edushock, hetkind.org, Ken Robinson, Scharmer-Senge, en vele andere.

Dat geeft niet, het gaat niet over ‘wie heeft gelijk?’ ‘wie heeft er hét patent?’. Zolang we maar met verschillende pijlen, uit verschillende hoeken blijven schieten naar hetzelfde doel.

Creatieve Wisselwerking is het natuurlijk proces dat creëert, een proces van groei en ontwikkeling. Het steunt op waardenbewustzijn. Het is het levengevend proces dat leidt tot creatieve transformatie van de persoon, het team en de organisatie. (Johan Roels)

Het heeft vier karakteristieken:

  • authentiek interageren;
  • waarderend begrijpen;
  • creatief integreren en
  • continue verbeteren. (allemaal werk-woorden, ja)

Waar het voor mij verschilt van kernreflectie van Korthagen-Lagerwerf-Vasalos, is dat het explicieter hand in hand gaat met de lerende organisatie. Terwijl ik in het verleden met kernreflectie het gevoel had te balaceren op de grens van het therapeutische, maakt Creatieve Wisselwerking sneller de koppeling naar het individu in de organisatie.

Een voorbeeld waar we in september mee startten: CrOPs. Creatieve ontwikkelingsplannen op micro-design-team niveau in plaats van POPs (persoonlijke ontwikkelingsplannen). We vragen niet langer dat elke docent zijn/haar eigen eiland van persoonlijke ontwikkeling oplijst, en daar dan het ganse jaar aan werkt. We kiezen er bewust voor om dit in op teamniveau te realiseren. Elke docent formuleert zowel een aanbod, als een vraag. ‘Wat kan je geven aan het team?’ En ‘wat wens je bij te leren?’. Op basis hiervan worden teams gevormd die gedurende het schooljaar samenkomen en elkaar creatief inspireren. De focus ligt op het ‘samen’ beleven van het proces, en niet strikt op het eindresultaat. The Process is the Leader, dixit Johan Roels. Right, he is.

Een uittreksel:

Er zijn drie niveau’s CrOPs ontstaan (had ik niet gedacht):

  • Algemeen onderwijskundige professionalisering van het team via een leesclub. De ‘Wifi-leesclub’ werd in het leven geroepen.
  • Allerlei ICT CrOPs.
  • Organische CrOPs die spontaan ontstaan zijn, zonder elke vorm van ‘moeten’.

Meer weten over het Creatieve Wisselwerkingsproces? Kom dan zeker naar Ter Heide, hartje Meetjesland, Oost-Vlaanderen > 8/3